Column Oprechte Dalfser Courant

 

 

Niks ni-js onder de zunne..   20-2-2013

 

In de kraante van veloop’m wekke stund un stukkie oaver un boer die een boete had ekreeng van 900 euro umdette

de värkn’s in zien hokk’n nie veurzien had van spölgoed.

Det is vandaege de dag veplicht. Dit giet d’r veur det de värkn’s ofleiding hebt aans biet ze mekaere in de stätt’n.

Dit is een probleem in disse sector. Ut ien en aander kump oaver as iets ni-js en van disse tied.

Tut det ik van de wekke in un olde Dalser kraante van anno 28 juni 1895 leaz’n.. wroeten der varkens.

Dus een kleine 120 joor trugge un advies an de boer’n um wruut’n teangn te goan.

Teengwoordig bint de värk’nhokk’n van beton’n vloer’n veurzien.

Vrogger zag un värk’nshok d’r heel aans uut. Wat holt’n skott’n, un pae stevige graefpoal’n en kloor was ‘t hokke.

De vloere was gewoon zaand. Dus de värk’ns zett’n de boel met wruut’n flink op de kop.

In de olde kraante stund een aanbeveling veur de boer’n.

Ik geve nou de letterlijke tekst weer:

”Een eenvoudig en tevens doodonschuldig middel om drachtige en ook andere varkens het wroeten te beletten is het volgende: in het midden van de stal hange men aan een ketting of koord plm. een ½ meter boven de grond, al naar de grootte van het dier, een houten blok. Hiermede zal het dier zich bezig houden door het blok met zijn snuit heen en weer te doen slingeren. Van het wroeten zal men weinig of geen last meer hebben.”

De probleem’m met värk’ns, toen en nou, waan’n aans, ma de oplössing kump op het zelfde neer.

Men was toen de tied a wied veuruut.

 

Werkgroep ’Dalserdialect.    Derk Bosscher