Column Oprechte Dalfser Courant

 

Electries lich uut een knöppie.   (läste helfte)   16-10-2013

Buut’n oaveral poal’n neer èzet waor de draod’n an hung om oons van stroom te verzien, stroom deur een draottie.

Det gaf wel es probleem’n bie storm en sneeuw, dan hung d’r ergens takk’n op de draod’n en weg was de stroom, iej zaat’n weer in’t donk’r. Weij zaatn achteran op ’t net, as de buurman grote mechines anzettn kwam er bij oos vrijwel gin stroom meer, de laampn op halve sterkte en de televisie deet ut helemaol niet meer.

Laeter kwam ölles ondergrons, toen waarn die probleemn oppelöst en zelfs op de straote kwaam lanteernpaol’n te staon.

Overal lich, zovöolle aj mar woln. Noe denk ik we es, wat was’t mooi in die tied, toen was’t nog ees donk’r buut’n.

Noe överal lich, te völle, nens meer donk’r. 

Ik wolle de’k de klokke trugge kon draai’n. Toen nog mooie lange winteraomde’n gezellug met mekare spellegies, boekn leezn, kaartn en breiwerk, hoorspel’n op de radio (op batteriejn). Nee det is veurgoed verbie.

Zeker toen de kiekkaste kwam, daomee was de meeste gezelligheid weg.

Alleen mooie herinnering’n an toen, die blieft aover.

Mar een laem zonder stroom, nee nie meer trugge te denkn’.

 

Werkgroep ’Dalserdialect.   Wim Schrijver